To Αλικούντι είναι ένα μικρό νησί στην Τυρρηνική θάλασσα, βόρεια της Σικελίας. Είνα το μικρότερο και πιο απομακρυσμένο από τα επτά κατοικημένα νησιά που αποτελούν το Αρχιπέλαγος των Αιολίδων, γνωστά ως Νησιά του Αιόλου. Αποτέλεσμα της σεισμικής δραστηριότητας στην περιοχή για μια περίοδο 260.000 ετών, πήραν το όνομά τους από Έλληνες άποικους προς τιμήν του μυθολογικού ταμία των ανέμων, Αιόλου.

Προβάλλοντας σαν ένας μεγάλος ηφαιστειακός κώνος πάνω στη θάλασσα, το Αλικούντι έχει πολύ εντυπωσιακή δόμηση. Το χωριό αναπτύσσεται από κάτω προς τα πάνω ξεκινώντας από το μικροσκοπικό λιμάνι. Δεν υπάρχουν δρόμοι, μόνο ένα δίκτυο από σκαλοπάτια και χωμάτινα μονοπάτια. Τα γαιδουράκια είναι ο μόνος τρόπος μεταφοράς. Ο ηλεκτρισμός έφτασε εδώ περίπου 15 χρόνια πριν. Ιστορικά το Αλικούντι πρέπει να ήταν ένα άγριο μέρος για να ζει κανείς, με τους ντόπιους να επιβιώνουν ψαρεύοντας ή καλλιεργώντας την απότομη πλαγιά. Αριθμεί πια περίπου 80 κατοίκους. Πολλοί έχουν μεταναστεύσει και κάποια σπίτια έχουν ερημώσει.

Την πρώτη φορά που βρέθηκα εδώ, ήταν από περιέργεια. Ακολουθούσα μια φίλη που ήξερε το μέρος καλά. Το νησί με μάγεψε και ένα ανάμεικτο συναίσθημα ευφορίας και μελαγχολίας με κυρίευσε. Μπροστά στα μάτια μου η ομορφιά αυτού του μικρού μέρους που το περιέβαλε η θάλασσα. Στην καρδιά μου μπορούσα να νιώσω την απομόνωση που το κράτησε αυθεντικό.

Οι κάτοικοι δεν έδειχναν ανοιχτοί ή φιλικοί, με τα πρόσωπά τους σκληρά και σκαμμένα, μαρτυρώντας μια δύσκολη ζωή σε αυτό το τραχύ και ιδιαίτερο μέρος. Αποτελούσαν έναν άγνωστο, για μένα, κόσμο και μιλούσαν μια γλώσσα που δεν γνώριζα. Αποφάσισα να προκαλέσω τον εαυτό μου. Επισκέφθηκα το Αλικούντι ξανά και ξανά επιθυμώντας να το γνωρίσω.

Εντυπωσιασμένη από αυτά τα πρόσωπα άρχισα να έρχομαι σε επαφή με τους κατοίκους ζητώντας να τραβήξω το πορτραίτο τους. Μέρα με τη μέρα, ο δεσμός μου με το νησί μεγάλωνε αποκαλύπτοντάς μου πολλά περισσότερα από τα προφανή. Ηθελα να δω πέρα από αυτά. Προσεγγίζοντας το θέμα μου με ευαισθησία και ενσυναίσθηση μπόρεσα να αντιληφθώ και να συνθέσω το πορτραίτο ενός νησιού τόσο άγριου όσο και εύθραστου.